Βιβλιο-προτάσεις: "Ο Μεγάλος Λύκος και ο Μικρός Λύκος"

Ο Μεγάλος Λύκος ζούσε ολομόναχος πάνω σε ένα λόφο. Το πρωί ξυπνούσε, αγνάντευε τον κάμπο, σκαρφάλωνε στο δέντρο και έκανε γυμναστική. Έκοβε φρούτα και έτρωγε το γεύμα του. Το απόγευμα έκανε τη βόλτα του και επέστρεφε στο λόφο του για να κοιμηθεί κάτω από τα φύλλα. Ο Μεγάλος λύκος ήταν πραγματικά ευτυχισμένος! Ή μήπως όχι;

Μια μέρα εμφανίστηκε στο λόφο ο Μικρός Λύκος. Ο Μεγάλος Λύκος νιώθει να απειλείται από την ξαφνική άφιξη. Η ανασφάλεια και ο φόβος τον κάνουν ανταγωνιστικό παρά το γεγονός ότι ο Μικρός Λύκος είναι μικρότερός του σωματικά και φαίνεται εντελώς ακίνδυνος. Αρχικά ενοχλείται, λόγω της εισβολής στο χώρο του. Την ενόχληση διαδέχεται η αφ’ υψηλού αποδοχή που συνοδεύεται με ελεγχόμενη προσφορά προς τον «κατώτερο».

Σταδιακά όμως αλλάζει από την παρουσία του και αισθάνεται πρωτόγνωρα συναισθήματα: γλυκαίνει, ανακαλύπτει την σημασία της συντροφικότητας, της αγάπης, της φιλίας, γίνεται τρυφερός, αρχίζει να νοιάζεται και για κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτόν του. Όταν ο Μικρός Λύκος εξαφανίζεται όσο ξαφνικά είχε έρθει, ο Μεγάλος Λύκος ανακαλύπτει κι άλλα πρωτόγνωρα συναισθήματα: τον πόνο από την απουσία, την αγωνία της προσμονής, την καρτερία και την ελπίδα που γεννά η ανάγκη για συντροφιά και επικοινωνία.Η ιστορία εκτυλίσσεται αργά και αφηγείται με τρυφερότητα την συγκινητική αλλαγή του κεντρικού ήρωα -του Μεγάλου Λύκου- μέσα από το ίδιο το βίωμά του. Αποτυπώνει με ειλικρίνεια τις διακυμάνσεις των συναισθημάτων του και τις αλλαγές της συμπεριφοράς του. Η έγχρωμη εικονογράφηση είναι εξαιρετική, πλούσια σε συναισθήματα.

Πρόκειται για ένα τρυφερό παραμύθι, στο οποίο ξεδιπλώνεται μια λιτή περιγραφή φιλίας που δείχνει με ποιο τρόπο οι δύο Λύκοι μοιράζονται την ζωή τους με ίσους όρους, ασχέτως ηλικίας ή μεγέθους.

Το παραμύθι "Ο Μεγάλος Λύκος και ο Μικρός Λύκος" της Nadine Brune-Cosme κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Ηλίβατον".

Στη Β΄ τάξη, διαβάσαμε το παραμύθι και μοιραστήκαμε την αγωνία του Μεγάλου Λύκου, όταν έχασε το Μικρό Λύκο και κατάλαβε την αξία που είχε αποκτήσει στη ζωή του. Νιώσαμε πόσο σημαντική είναι η ανάγκη να έχουμε φίλους, χωρίς να μας νοιάζει πώς είναι εξωτερικά και από πού έρχονται, και πόσο σημαντικό είναι να μοιραζόμαστε τις στιγμές μας μαζί τους.

Εμπνευσμένοι από το παραμύθι και την όμορφη εικονογράφησή του, φτιάξαμε και τις δικιές μας ζωγραφιές.

Βιβλιο-προτάσεις: "Ένας γάτος μια φορά!"

\

Γιατί ένας ξεχωριστός γάτος δυσκολεύεται να βρει φίλους; Γιατί η γατοπαρέα δε θέλει να παίξει μαζί του;

Η ιστορία ενός κόκκινου γατούλη που, λόγω της διαφορετικότητάς του, οι άλλες γάτες τον αποφεύγουν και τον διώχνουν μακριά. Ο δυστυχισμένος γάτος θα προσπαθήσει να τους πείσει πως είναι και αυτός ένας γάτος σαν όλους τους άλλους! Τι κι αν έχει χρώμα σπάνιο; Έχει κι αυτός ουρά, δυο μυτερά αυτιά και νύχια κοφτερά. Επιπλέουν, θέλει να τους κάνει να καταλάβουν ότι κι εκείνοι δε μοιάζουν μεταξύ τους: άλλος είναι γκρίζος, άλλος λευκός, άλλος κατάμαυρος, άλλος κεραμιδής... Θα συνειδητοποιήσει η γατοπαρέα ότι η διαφορετικότητα υπάρχει παντού και ότι δεν είναι ενοχλητική; Θα πάψουν να φοβούνται και να αποφεύγουν τον κόκκινο γατούλη; Θα καταφέρουν, άραγε στο τέλος, να γίνουν μια συντροφιά;

Μια ιστορία για το δικαίωμα να είμαστε διαφορετικοί και για τον πλούτο που μας χαρίζουν οι διαφορές μας!

Το βιβλίο "Ένας γάτος μια φορά!" των Κώστα Μάγου και Γεωργίας Γκανάτσιου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Εν πλω", συνοδευόμενο από cd με τα τραγούδια του παραμυθιού σε στίχους και μουσική Τατιάνας Ζωγράφου.

Στη Β' τάξη διαβάσαμε το παραμύθι και συζητήσαμε για το θέμα της διαφορετικότητας και υπό ποιο πρίσμα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας. Παράλληλα, διασκεδάσαμε χορεύοντας με τα τραγούδια από το cd του βιβλίου. Τέλος φτιάξαμε ένα πολύχρωμο κολάζ με πολλές διαφορετικές γάτες και το κρεμάσαμε στην τάξη μας για να μας θυμίζει πως όλοι μπορούμε να είμαστε αγαπημένοι όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε μεταξύ μας.

Βιβλιο-προτάσεις: "Νασρεντίν"

Ο μικρούλης Νασρεντίν που ζει κάπου εκεί στην Ανατολή προσπαθεί να κάνει το σωστό αλλά.... κάθε φορά όλοι τον κοροϊδεύουν. Αφού είναι υπάκουος, τι δεν πάει καλά;

Ο Νασρεντίν στενοχωριέται. Ό,τι κι αν κάνει, ο κόσμος τον κοροϊδεύει. Ποιον πρέπει ν'ακούσει; το βεζίρη; τις γυναίκες; τους γέροντες; ή τα παιδιά του χωριού; Ο μόνος που μπορεί να τον βοηθήσει είναι ο πατέρας του, ο λογικός Μουσταφά...

Διαβάζοντας στη Β΄ τάξη το παραμύθι "Νασρεντίν" μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε για τα θέματα της κοινωνικής αποδοχής, της διαφορετικότητας και του ρόλου της αυτοπεποίθησης. Επίσης, το βιβλίο μας έκανε να προβληματιστούμε για το αν και κατά πόσο θα πρέπει να δίνουμε σημασία στο σχολιασμό του κοινωνικού μας περίγυρου και την κοινωνική κριτική που δυστυχώς πολλές φορές είναι κακοπροαίρετη.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε όταν ο κόσμος γύρω μας γίνεται κακός; Αξίζει η ζωή μας να εξαρτάται από την εικόνα που διαμορφώνουν οι άλλοι για εμάς, ή μήπως θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι αν δεν ακούγαμε τις φλυαρίες του κόσμου και κάναμε όλα όσα μας ευχαριστούν;

Στην τάξη μας κρεμάσαμε μία αφίσα για να μας θυμίζει πώς πρέπει να σκεφτόμαστε όταν κάποιοι μας κοροϊδεύουν...

Το παραμύθι "Νασρεντίν" του Odile Weiuelrsse κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και είναι ιδανικό για τον προβληματισμό σε ζητήματα που απασχολούν έντονα τα παιδιά, τόσο μέσα στο σχολείο, όσο και έξω από αυτό.

Βιβλιοπροτάσεις: «Ντενεκεδούπολη»

Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ΄ τις άλλες। Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί.
Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες। Και μένουν σ΄ αυτή, τι... άλλο; Ντενεκεδάκια। Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια। Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ΄ ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να΄ χουν την ησυχία τους. Τα ντενεκεδάκια που μένουν εδώ έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας, Μηλίτσα, Βουτυρένιος, Σοφός, Οκέυ -μπαμ - μπαμ. Ο Σαρδέλας είχε πριν τον πετάξουν σαρδέλες, η Μηλίτσα είχε κομπόστα μήλο, ο Βουτυρένιος βούτυρο, ο Οκέυ - μπαμ - μπαμ είχε κόκα - κόλα κι ο Σοφός είχε μέσα του καφέ.

Ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα στην Ντενεκεδούπολη, ώσπου μια μέρα, καθώς ετοίμαζαν μία γιορτή, κι ήταν όλα τους πολύ απασχολημένα, εμφανίστηκε μπροστά τους από το πουθενά ένας τεράστιος ντενεκές από λάδι, ο Λαδένιος.

Μόλις εμφανίστηκε μπροστά τους ο Λαδένιος, αμέσως τους έδειξε τις κακές του διαθέσεις. Ο Λαδένιος αυτοδιορίστηκε δικτάτορας κι αμέσως άρχισε να τους δίνει διαταγές:
- Να μην τραγουδάτε!
- Να μη χορεύετε!
- Να μη μιλάτε πάνω από δυο!
- Να μην πηγαίνετε ταξίδια!
- Να μη λέτε το γράμμα Ρ, γιατί δε μ΄ αρέσει!
Τα ντενεκεδάκια αγανακτισμένα άρχισαν να σκέφτονται τρόπους για να απαλλαγούν από το στυγνό τους δικτάτορα.
Τελικά τους έσωσε το σχέδιο του Σοφού. Έδωσε σε δυο γενναία ντενεκεδάκια, το Σαρδέλα και τη Μηλίτσα, εργαλεία που ανοίγουν τις κονσέρβες, πήγαν και τον έκαναν πίτα κι έτσι συνέχισαν ευτυχισμένα τη ζωή τους.

Το παραμύθι αυτό στάθηκε μια πολύ καλή αφορμή για ενασχόληση με διαφορά θέματα για τα οποία συζητήσαμε και προβληματιστήκαμε.

Αρχικά έγινε παρουσίαση του βιβλίου στα παιδιά (εξώφυλλο, συγγραφέα, εκδόσεις) και, όπως κάνουμε κάθε φορά που διαβάζουμε ένα καινούριο βιβλίο, ζητήθηκε από τους μαθητές να πουν τι σκέφτονται ότι μπορεί να είναι γραμμένο σε αυτό.

Το βιβλίο επίσης αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από το θέμα της ανακύκλωσης και των σκουπιδιών। Μαζί με τη βοήθεια της δασκάλας, οι μαθητές έφτιαξαν μεγάλες αφίσες για την ανακύκλωση, οι οποίες και αναρτήθηκαν στους διαδρόμους του σχολείου.





Επίσης αποφασίσαμε να δραματοποιήσουμε το παραμύθι, φτιάξαμε το δικό μας κουκλοθέατρο με απλά υλικά (ένα μεγάλο χαρτόκουτο, πολύχρωμα χαρτόνια κανσόν και πολύ φαντασία). Παίξαμε κουκλοθέατρο και αυτοσχεδιάσαμε χρησιμοποιώντας τους ήρωες του βιβλίου. Τα παιδιά έφεραν στο σχολείο ένα ντενεκεδάκι για να φτιάξουμε τους ήρωες της Ντενεκεδούπολης. Για την κατασκευή των κούκλων χρησιμοποιήσαμε διάφορα υλικά (χαρτί, όσπρια κλπ)। Για μάτια και μύτη χρησιμοποιήθηκαν όσπρια। Για τα ρούχα και τα μαλλιά βάλαμε γλασέ διαφόρων χρωμάτων και γκοφρέ.



Τέλος αποτυπώσαμε στο χαρτί τους ήρωες του παραμυθιού με μεγάλη επιτυχία!

Ερίλντα Σιγκελάρι


Χρυσούλα Καπούτσου


Φραγκούλης Αθανασίου


Κωνσταντίνος Μαριάνος



Ηλίας Σκιαδάς


Σεγκίτα Τόσκα

Η δασκάλα της Α΄ τάξης

Νούλα Ελένη

Βιβλιο-προτάσεις: "Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας"

Η Δόνα Τερηδόνα είναι μια πεντάμορφη κυρά που ζει στην Ισπεπονία.
Όμως, όσο όμορφο και φωτεινό είναι το χαμόγελό της, άλλο τόσο μαύρη και σκοτεινή
είναι η καρδιά της. Κάθε μέρα κάθεται μπροστά στο μαγικό της καθρέφτη και τον
ρωτάει ποια έχει το πιο φωτεινό χαμόγελο στον κόσμο. Και ο καθρέφτης της, της
δίνει πάντα την ίδια απάντηση: "Αναμφισβήτητα εσείς,
Δόνα Τερηδόνα, και αυτό δεν το λέω για να σας κολακέψω!" 'Ομως μια μέρα, η απάντηση του καφρέφτη δεν είναι αυτή που περίμενε να
ακούσει η Δόνα Τερηδόνα. Κι αυτό γιατί πρόσφατα έχει μετακομίσει στην γειτονιά
τους, η Λουκία, ένα κοριτσάκι με το πιο αστραφτερό χαμόγελο του κόσμου! Η Δόνα
Τερηδόνα αφρίζει από το κακό της και καταστρώνει τα πιο υποχθόνια σχέδια για να
καταστρέψει την αντίζηλό της. Οι προσπάθειές της όμως πέφτουν όλες στο κενό.
Ώσπου ,στο τέλος, αποφασίζει να φυλακίσει στα υπόγεια του σκοτεινού της κάστρου
τη Λουκία, για να την αναγκάσει να φάει ό, τι γλυκό της προσφέρει, με σκοπό να
της σαπίσουν όλα τα δόντια και να καταστραφεί έτσι το χαμόγελό της. Και για να
είναι πιο αποτελεσματικό το σχέδιό της, φυλακίζει σε διαφορετικό κελί και τον
Θανάση, τον οδοντογιατρό. Όμως η σωτηρία τους βρίσκεται στο μυστικό της γαμήλιας
τούρτας και στο σχέδιο που καταστρώνουν ο Θανάσης και η Λουκία με τη βοήθεια του
Ποντικοσουρταφέρτα, του ποντικού της φυλακής. Θα καταφέρουν να γλιτώσουν;

Στη Β' τάξη, διαβάσαμε το παραμύθι με αφορμή το κείμενο "Μια φορά ήταν... η Κολοτούμπα" της Σοφίας Μαντούβαλου από το Ανθολόγιο των Α' και Β' τάξεων του δημοτικου. Το συγκεκριμένο κείμενο έχει θέμα τη σωστή διατροφή και πώς αυτή μας βοηθάει να έχουμε υγιές σώμα και πνεύμα. Το βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά "Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας" ασχολείται με ένα συναφές θέμα, που είναι η υγιεινή των δοντιών. Εφόσον αυτή είναι στενά συνδεδεμένη με τη σωστή διατροφή, επιλέξαμε να ασχοληθούμε με το παραμύθι και να μιλήσουμε για τα θέματα αυτά. Αφού λοιπόν διαβάσαμε το παραμύθι και συζητήσαμε για τη στοματική υγιεινή, ζωγραφίσαμε τη Δόνα Τερηδόνα και τη γαμήλια τούρτα και στη συνέχεια παίξαμε το εξής παιχνίδι: Τα παιδιά έπρεπε να χωρίσουν καρτέλες που έγραφαν διάφορες καλές και κακές καθημερινές συνήθειες σε δύο κατηγορίες. Σε αυτές που μας χαρίζουν υγιή δόντια και αστραφτερό χαμόγελο και σε εκείνες που βλάπτουν τα δόντια μας. Παρακάτω μπορείτε να δείτε ποιες είναι αυτές.

"Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας, καθώς και τα υπόλοιπα "παραμύθια από τη χώρα των χαμένων χαρταετών" του Ευγένιου Τριβιζά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καλέντης.

Βιβλιο-προτάσεις: "Ο συναχωμένος κόκορας"

Ο Ερίκος είναι ένας ωραίος κόκορας με χρυσοκόκκινη ουρά και πλουμιστό λειρί. Ξυπνάει κάθε πρωί τους κατοίκους της Ντελαγκράτσια, κακαρίζοντας με έξι διαφορετικούς τρόπους. Μια μέρα όμως πέφτει μια δυνατή νεροποντή και ο Ερίκος συναχώνεται. Έχει πονοκέφαλο, ρίγη και κρυάδες και σαν να μην έφτανε αυτό βραχνιάζει και δε μπορεί να κακαρίζει δυνατά για να ξυπνάει τον κόσμο τα πρωινά, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της Ντελαγκράτσια να χουζουρεύουν από το πρωί ως το βράδυ και από το βράδυ ως το πρωί. Ο δήμαρχος καλεί έκτακτο δημοτικό συμβούλιο στην κρεβατοκάμαρά του και οι δημοτικοί σύμβουλοι αποφασίζουν να σώσουν τον Ερίκο και να προσλάβουν ένα νέο δυναμικό κόκορα στη θέση του. Απελπισμένος ο Ερίκος με μάτια θολά από τα δάκρυα, μαζεύει τα λιγοστά του υπάρχοντα και ετοιμάζεται να φύγει για πάντα από τη Ντελαγκράτσια. Τη στιγμή όμως που περνάει έξω από την παιδική χαρά μια ευχάριστη έκπληξη τον περιμένει...

Στη Β' τάξη, αφού διαβάσαμε το παραμύθι, διασκεδάσαμε σχεδιάζοντας πολλούς συναχωμένους κόκκορες για να στολίσουμε την τάξη μας!

"Ο συναχωμένος κόκορας" του Ευγένιου Τριβιζά καθώς και όλες οι υπόλοιπες "ιστορίες από το νησί των πυροτεχνημάτων" κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος.

Βιβλιο-προτάσεις: "Το δέντρο που έδινε"

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά... κι αγαπούσε ένα αγοράκι. Κάθε μέρα το αγόρι πήγαινε στη μηλιά κι έτρωγε τα μήλα της, έκανε κούνια απ' τα κλαδιά της, σκαρφάλωνε στον κορμό της... κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα όσο το αγόρι μεγάλωνε, τόσο περισσότερα ζητούσε απ' το δέντρο και το δέντρο έδινε, έδινε, έδινε αδιάκοπα.

Ένα τρυφερό και παραβολικό παραμύθι, μια συναισθηματική ερμηνεία του χαρίσματος που έχουν εκείνοι που ξέρουν να δίνουν κι εκείνοι που ξέρουν να ανταποδίδουν με αγάπη. Μια ιστορία που μας διδάσκει πόσο ευτυχισμένοι μπορούμε να είμαστε με το να δίνουμε όσα μπορούμε σε αυτούς που αγαπάμε και πόσο ανούσιο είναι να ζητάμε να παίρνουμε και να έχουμε όλο και περισσότερα. Στο τέλος, δεν έχει νόημα να έχουμε τίποτα παραπάνω και το μόνο που παραμένει ζωντανό είναι η αγάπη.

Στη Β' τάξη, διαβάσαμε το παραμύθι, εξηγήσαμε τη σημασία του και προβληματιστήκαμε για το πώς μπορεί να είναι κανείς τελικά ευτυχισμένος. Στη συνέχεια, μοιραστήκαμε τις εικόνες του βιβλίου, τις χρωματίσαμε όπως μας άρεσε και βάλαμε το παραμύθι σελίδα σελίδα σε ένα κολλάζ για την τάξη μας.

"Το δέντρο που έδινε" του Σελ Σίλβερσταϊν κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωρικός και καταφέρνει να συγκινήσει μικρούς και μεγάλους.

Βιβλιο-προτάσεις: "Το γκρούφαλο"

Όλα ήταν ήσυχα στο δάσος... Το ποντικάκι ξεκίνησε τη βόλτα του, χωρίς να φοβάται κανέναν από τους εχθρούς του. Επινόησε την ύπαρξη ενός τρομερού τέρατος του δάσους: του Γκρούφαλου! Το Γκρούφαλο είναι έτοιμο να καταβροχθίσει την αλεπού, το φίδι την κουκουβάγια και όποιο άλλο ζώο βρίσκεται στο δρόμο του ποντικιού. Το ποντικάκι διασκεδάζει ξεγελώντας τα άλλα ζώα μέχρι που μπροστά του εμφανίζεται... το Γκρούφαλο! Τι θα κάνει για να γλιτώσει;

Ένα ευχάριστο και αστείο παραμύθι που μας διδάσκει ότι η εξυπνάδα είναι είναι μια αρετή σημαντικότερη από οποιαδήποτε σωματική δύναμη.

Στη Β' τάξη, αφού δίαβάσαμε το παραμύθι και συζητήσαμε για το νόημά του, πήραμε τις ξυλομπογιές μας και ζωγραφίσαμε -τι άλλο;- το Γκρούφαλο!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Βιβλιο-προτάσεις: "Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία"

Ποτέ τόσες πολλές λιχουδιές δεν χώρεσαν μέσα στην ίδια ιστορία! Ένα βιβλίο γεμάτο καραμέλες, κουλουράκια, αμυγδαλωτά, μπακλαβαδάκια και πεντανόστιμα παγωτά.
Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία γνωρίζονται ένα πρωί έξω από ένα Ζαχαροπλαστείο και ανταλλάσουν χαμόγελα, φιλάκια και ζαχαρωτά. Ο ρομαντικός περίπατος καταλήγει σε μία κουζίνα, όπου οι δύο ερωτευμένοι δεν κρατιούνται από τη χαρά τους και αποφασίσουν να κάνουν μια τρέλα που ποτέ δεν έχει ξαναγίνει!
Έτσι, αρχίζει ένα ξεκαρδιστικό ξεφάντωμα, μία λαχταριστή πανδαισία με αλευροκοσκινίσματα, αμυγδαλοκαβουρντίσματα, μαρμελαδογλιστρήματα και σοκολατοπασαλείμματα.
Στη Β’ τάξη, αφού διαβάσαμε το παραμύθι και συζητήσαμε για αυτό, ασχοληθήκαμε με τις διασκεδαστικές αλλά και εκπαιδευτικές δραστηριότητες που υπάρχουν στο παράρτημα στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου!
Το «Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Βιβλιο-προτάσεις: Τα τρία μικρά λυκάκια

Όταν τα τρία μικρά λυκάκια χτίζουν ένα σπίτι από τούβλα, ο Ρούνι Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι, το γκρεμίζει με το σφυρί του. Όταν χτίζουν ένα σπίτι από τσιμέντο, το γκρεμίζει με το κομπρεσέρ του! Τι πρέπει να κάνουν τα τρία μικρά λυκάκια για να γλιτώσουν;

Ένα κλασικό παραμύθι για τη συμφιλίωση, την ειρήνη και την κατανόηση, σε μία σύγχρονη παραλλαγή, εμπλουτισμένη με το ευφυές χιούμορ του Ευγένιου Τριβιζά.

Τα "Τρία μικρά λυκάκια" του Ευγένιου Τριβιζά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μίνωας.

Βιβλιο-προτάσεις: Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας

Ο Έλμερ είναι ένας ελέφαντας διαφορετικός από τους άλλους. Δεν έχει χρώμα ελεφαντένιο, είναι πολύχρωμος! Αν και ο Έλμερ είναι αγαπητός σε όλους τους ελέφαντες, νιώθει άσχημα που δεν τους μοιάζει και προσπαθεί να αλλάξει την εμφάνισή του. Σύντομα όμως θα καταλάβει πως η ίδια του η διαφορετικότητα είναι που κάνει τους άλλους να τον αγαπούν τόσο πολύ!

Το βιβλίο "Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας" του Ντέιβιντ Μακ Κι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και είναι ιδανικό για τον προβληματισμό σε θέματα διαφορετικότητας και ανισότητας. Στη Β' τάξη, αφού το διαβάσαμε και συζητήσαμε για τα θέματα αυτά, φτιάξαμε ένα κολλάζ με πολλούς και διαφορετικούς πολύχρωμους ελέφαντες!

Γωνιά Ανάγνωσης

Μέσα στη Β' τάξη φτιάξαμε τη δικιά μας "γωνιά ανάγνωσης"! Στρώσαμε το χαλί μας, απλώσαμε τα μαξιλάρια μας, φέραμε τα αγαπημένα μας παραμύθια και τα τακτοποιήσαμε στη βιβλιοθήκη. Στη γωνιά μας αυτή θα καθόμαστε και θα χαλαρώνουμε διαβάζοντας όλοι μαζί όμορφα βιβλία και συζητώντας έπειτα για αυτά. Ύστερα, εμπνευσμένοι από αυτά, θα εκφραζόμαστε με τη ζωγραφική ή τη χειροτεχνία. Στο μπλογκ του σχολείου μας θα δημοσιεύουμε τις βιβλιο-προτάσεις μας, με βάση αυτά που διαβάσαμε στην τάξη μας. Μπορείτε λοιπόν να παίρνετε ιδέες και -τι περιμένετε;- ξεκινήστε το διάβασμα!

Βιβλιοπαρουσίαση

ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ ΤΑΞΗ

Στα πλαίσια του προγράμματος Αγωγής Υγείας με θέμα την διαφορετικότητα, με το οποίο ασχολούμαστε στην Ευέλικτη ζώνη, διαβάσαμε τον τελευταίο καιρό άλλο ένα παιδικό βιβλίο στην τάξη, τον γνωστό «Τριγωνοψαρούλη» του Βαγγέλη Ηλιόπουλου (Εκδόσεις Πατάκη).

Ο Τριγωνοψαρούλης είναι ένα ψάρι διαφορετικό από τα άλλα και κανείς δεν τον θέλει για φίλο. Στο σχολείο δεν τα καταφέρνει, γιατί το μόνο που ξέρει να κάνει είναι… τρίγωνα! Η δασκάλα τον αποδοκιμάζει και οι συμμαθητές του τον κοροϊδεύουν. Τα τρίγωνα όμως είναι που τελικά θα καταφέρουν να σώσουν όλα τα ψάρια από τα καινούρια δίχτυα του ψαρά σε συνδυασμό με την καλοσύνη και την επιμονή του Τριγωνοψαρούλη. Έτσι, θα τον θαυμάσουν όλοι, θα τον αποδεχτούν και θα τον θυμούνται για πολλά χρόνια μετά!

Στην ιστορία μας προβλημάτισε η συμπεριφορά της δασκάλας και των συμμαθητών του απέναντι στον Τριγωνοψαρούλη. Δεν είναι σωστό να κοροϊδεύουμε και να διώχνουμε κάποιον επειδή είναι διαφορετικός και δεν έχει τις ίδιες ικανότητες με την πλειοψηφία. Καλό είναι να θυμόμαστε πως ο καθένας μας έχει διαφορετικά ταλέντα και χαρίσματα που πρέπει να τα ανακαλύψουμε και να τα καλλιεργήσουμε στηρίζοντας ο ένας τον άλλον και όχι να κάνουμε τους άλλους να αισθάνονται άσχημα για τις αδυναμίες τους.

Χαρήκαμε που στο τέλος της ιστορίας ο Τριγωνοψαρούλης κατάφερε να αποδείξει την αξία του και να κερδίσει το θαυμασμό των γύρω του σώζοντας την κοινωνία των ψαριών.

Η ιστορία μας ενέπνευσε επίσης να ζωγραφίσουμε εικόνες με θέμα τον Τριγωνοψαρούλη και τους φίλους του πάνω σε πέτρες με νερομπογιές.

Βιβλιοπαρουσίαση

ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ - Α΄ ΤΑΞΗ 2010-11

« Ο εαυτός μου, αυτός ο ξένος, κι ο ξένος, ο άλλος μου εαυτός»

«Δυο παπούτσια με καρότσι» Νικόλας Ανδρικόπουλος – Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα

Ξένος δεν είναι μόνο αυτός που δεν ξέρουμε καλά ή δεν γνωρίσαμε ποτέ. Ούτε μόνο αυτός που ήρθε από μια ξένη χώρα και μιλάει μια ξένη γλώσσα. Είναι κι αυτός που ζει δίπλα μας, ίσως με ένα διαφορετικό τρόπο και με διαφορετικές ανάγκες, αποζητάει την προσοχή μας κι εμείς τον κρατάμε έξω από τον «κόσμο» μας χωρίς να του δίνουμε τη σημασία που χρειάζεται, ώστε να ζει με αξιοπρέπεια. Τέτοιοι «ξένοι» είναι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Ένα βιβλίο που αναφέρεται στη διαφορετικότητα και τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων, αλλά και στον τρόπο που εμείς οι υπόλοιποι τους αντιμετωπίζουμε, είναι και το «Δυο παπούτσια σε καρότσι» που διαβάσαμε μέσα στην τάξη στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ο κύριος Λάζαρος Εαυτούλης δεν ενδιαφέρεται για κανέναν άλλο παρά μόνο για… τον εαυτούλη του! Παρκάρει μπροστά στη ράμπα του πεζοδρομίου - χωρίς να νοιαστεί αν τη χρειαστεί κάποιος ανάπηρος με καροτσάκι - και πηγαίνει να διαλέξει τα παπούτσια του.

Στην επιστροφή του όμως κάτι παράξενο συμβαίνει! Πέφτει σε μια τρύπα και καταλήγει να βρεθεί σε μια χώρα όπου όλοι οι κάτοικοι κινούνται με καροτσάκια και τα πάντα λειτουργούν με βάση τις δικές τους ανάγκες. Τι ανυπόφορο πράγμα για κάποιον που περπατάει όρθιος να μην τον υπολογίζουν και μάλιστα να γελάνε και μαζί του!

Τελικά θα καταφέρει να επιστρέψει στη χώρα με ένα σπουδαίο «δώρο»: τώρα ξέρει τι θα πει να έχει κάποιος ειδικές ανάγκες και πόσο σημαντικό είναι να υπολογίζεις και τους άλλους, τους διαφορετικούς, όχι μόνο τον εαυτό σου.

Βιβλιοπαρουσίαση

ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

«Ο ΞΕΝΟΣ, Ο ΑΛΛΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ, ΚΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ, ΑΥΤΟΣ Ο ΞΕΝΟΣ»

Α’ ΤΑΞΗ 2010-11

Δασκάλα: Ζέλκα Ελευθερία

Στα πλαίσια της ενασχόλησής μας με το θέμα της αποδοχής του «ξένου» στη ζωή μας αφιερώσαμε κάποιες ώρες τον τελευταίο καιρό στην ανάγνωση μέσα στην τάξη δυο παιδικών βιβλίων: «Εγώ και ο κύριος Γορίλας» της Μπίλλι Οικονόμου-Ρόζεν από τις Εκδόσεις Πατάκη, Συλλογή Σπουργιτάκια και «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» του Νικόλα Ανδρικόπουλου από τις εκδόσεις Καλέντη (2006).

Λίγα λόγια για το κάθε βιβλίο:

«ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΟΡΙΛΑΣ»

Ο μικρός Τζέικ και ο πατέρας του είναι Αφρικανοί μετανάστες στο Λονδίνο. Μένουν στον 9ο όροφο μιας πολυκατοικίας με αυστηρό θυρωρό τον κύριο Γκόρντον, που δε συμπαθεί τους… «μαύρους» και κυρίως το Τζέικ που επιμένει να χρησιμοποιεί το ασανσέρ χωρίς συνοδό παραβιάζοντας τους κανονισμούς. Η κόντρα μεταξύ τους ολοένα και χειροτερεύει μέχρι τη στιγμή που ο «Γορίλας» κ. Γκόρντον εγκλωβίζεται στο ασανσέρ και ο Τζέικ πρέπει να αποφασίσει: να τον αφήσει κλεισμένο μέσα σαν τιμωρία για την άσχημη συμπεριφορά του ή να τον βοηθήσει φωνάζοντας την πυροσβεστική; Τελικά υπερισχύει η κατανόηση των κοινών τους συναισθημάτων, η συμπάθεια για τον άλλον παρά τις διαφορές τους κι έτσι γεννιέται μια ωραία φιλία. Πρόκειται για την ιστορία ενός στοργικού πατέρα μετανάστη που προσπαθεί να βρει δουλειά στη νέα χώρα και ταυτόχρονα να νουθετήσει το μικρό γιο του που αντιδρά στη ρατσιστική συμπεριφορά του θυρωρού. Τελικά ο πατέρας του Τζέικ βρίσκει δουλειά και οι παρεξηγήσεις λύνονται χάρη στην ανθρωπιά που θριαμβεύει.

«Η ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»

Ένας κόκκινος άνθρωπος, ο Πορφύριος Ξεχωριστός, ζει ειρηνικά στην Ασπρική, μια χώρα με άσπρους ανθρώπους, που ξαφνικά μια μέρα αντιλαμβάνονται τη διαφορετικότητά του ως απειλητική. Τον φοβούνται, τον κοροϊδεύουν, τον απολύουν από τη δουλειά, τον αποφεύγουν. Γι’ αυτό αποφασίζει να φύγει και να πάει κάπου που θα τον δέχονται όπως είναι. Μετά από δυσκολίες φτάνει στο Κοκκινιστάν, όπου οι κόκκινοι σαν αυτόν άνθρωποι τον αντιμετωπίζουν πάλι εχθρικά, επειδή είναι ξένος! Τον συλλαμβάνουν μαζί με άλλους πολύχρωμους ανθρώπους και τους στέλνουν πίσω στις χώρες τους. Ο Πορφύριος δε χάνει την ευκαιρία να τους γνωρίσει και να συνειδητοποιήσει πως όλοι μοιράζονται την ίδια ιστορία μαζί του. Πίσω στην Ασπρική βάφεται άσπρος για να μην ξεχωρίζει από τους άλλους, αλλά τον αποκαλύπτει η βροχή και τρέχει να κρυφτεί. Εκεί βρίσκεται στο δρόμο ενός αδίστακτου κλέφτη παιδιών και καταφέρνει να σώσει μερικά παιδιά από τα χέρια του. Έτσι, γίνεται ήρωας και κερδίζει την εκτίμηση και το θαυμασμό των συμπολιτών του.

Σας προτείνουμε να διαβάσετε κι εσείς αυτά τα βιβλία, γιατί οι ιστορίες αυτές μας διδάσκουν ότι στη λύπη και στον πόνο είμαστε όλοι ίδιοι ανεξάρτητα από τις φαινομενικές διαφορές μας. Το γέλιο και το κλάμα μας είναι το ίδιο. «Καλύτερα λοιπόν να χαμογελάμε και να χαιρόμαστε, κι ας είμαστε διαφορετικοί.»

Καλή ανάγνωση!

 

Βιβλιο-προτάσεις: "Ο γαργαληστής"

Την αφορμή μας έδωσε το παρακάτω e-mail που μας έστειλε αναγνώστρια του blog:

παρακαλουθώ το blog σας (αν και δεν διαμένω στο νησί) ... προτείνω να το εμπλουτίσετε με προτάσεις για μουσικές και βιβλία... ένα όμορφο παραμύθι-cd του δημήτρη μπασλάμ που αφηγείται ο αντώνης καφετζόπουλος και τραγουδούν οι σωκράτης μάλαμας, γιάννης αγγελάκας, θανάσης παπακωνσταντίνου κ.α., είναι ο γαργαληστής. σας στέλνω μια εικόνα από το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις επόμενος σταθμός καθώς και ένα τραγούδι από το cd που προσωπικά ξεχωρίζω.

με εκτίμηση, βερενίκη

Ιδού λοιπόν μερικά ακόμα στοιχεία για τον "γαργαληστή", που βρήκαμε σε σελίδες του διαδικτύου:

Ζούσε πριν από χρόνια, σχεδόν στα βάθη της Ανατολής, ένας παράξενος Ληστής. Kαθόλου Εγωιστής, ούτε κι Εφοπλιστής, Παλαιστής, Τραγουδιστής αλλά μέγας Ταξιδευτής, θεωρούσε ένα από τα σπουδαιότερα πράγματα στον κόσμο το παιδικό γέλιο, γι' αυτό ...και το 'κλεβε!

Πρόκειται για ένα μουσικό παραμύθι για κάποιον γαργα-ληστή που γαργαλάει έναν ευτυχισμένο Νικολάκη και του κλέβει λιγουλάκι απ' αυτό που θα 'πρεπε να 'χουν όλα τα παιδάκια. Τι είν' αυτό τι να 'ναι αυτό, δεν πρόκειται να σας το πω. Με κίνδυνο της ζωής του λοιπόν, ο Γιάννης Αγγελάκας γυρίζει ξανά στην Καρβάλη και μοιράζει το κλοπιμαίο και σπέρνει την ευφορία και εξάπτει τη φαντασία. Τις περιπέτειες του αναλαμβάνει να μας αφηγηθεί ο γλυκομίλητος Αντώνης Καφετζόπουλος. Η διήγησή του είναι γεμάτη ρύμες, παρηχήσεις, ομοιοκαταληξίες, μεταφορές, μέτρο και ρυθμό και φυσικά δεν είναι μονοκόμματη. Γίνεται σε δόσεις κι όταν κάνει παύση τη δράση προωθούν φίλοι και μέλη της συμμορίας. Και δεν είναι τυχαίοι αυτοί. Είναι όλοι τους σεσημασμένοι κι έχουν κι από δυο ονόματα: Σωκράτης Μάλαμας, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μάρθα Φριντζήλα, Φώτης Σιώτας και Γιάννης Χαρούλης.